راهیان نور| اینجا نقطه آغاز قول و قرار است!/حسن ختام یک مهمانی عاشقانه+فیلم

دلت می خواهد اسمش را از روی تابوت بخوانی و صدایش کنی، اما انگار اوست که می خواهد غریبه ای آشنا بماند تا به حرمت غریبگی پای قول و قرارمان بایستیم.

- گروه زندگی_هانیه ناصری: دوتا سفره بزرگ در سرتاسر حسینیه اردوگاه شهید مسعودیان اهواز پهن است و گُله گُله و در گوشه و کنار هم، سفره های دو سه نفره پهن کرده اند.

یکی از خادم ها می گوید: سلامتی مادران شهدا صلوات!خانمی مسن لنگان لنگان در حالیکه دو نفر دستهایش را گرفته اند وارد حسینه می شود.

با ظاهری ساده و صورتی که هم غیرت دارد، هم غربت.

اولش فکر می کنی فرتوت است و از پا افتاده که دستهایش را گرفته اند، اما هنوز چند جمله ای حرف نزده که می فهمی کوهی استوار است و اگر دستهایش را می گیرند برای این است که  سهمی از غیرت و شکوه ایستادگی اش را به تبرک بردارند.

خلاصه اینکه این دست، بوسیدن دارد!     *یک نصفه جمجمه و دو کیلو خاک برای مادری منتظر!  بای بسم الله را که می گوید، رجزهای فاطمی و زینبی زنده می شود.

رجزهایی که به چشم ندیده ایم اما به گوش شنیده ایم.

انگار تاریخ تکرار شده تا بانویی به رسم مکتب ایمان و بندگی، عشق و عاشقی، ایستادگی و استواری، سرافرازی و سربلندی و برای ولایت خواهی و ولایت مداری قد علم کند و خار چشم و استخوان گلوی دشمنان شود.